Zapraszamy na naszą nową stronę - http://3liceum.edu.pl
______________________________________________________________________________________________________________
26 lis 2006 Szkoła bez przemocy

Nasza szkoła jako jedna z wielu bierze udział w kampanii „
Szkoła bez Przemocy’. Celem kampanii jest przeciwdziałanie przemocy w polskich szkołach przez
zwiększenie świadomości problemu agresji, zmianę postaw wobec przemocy, a także
dostarczenie szkołom wsparcia i narzędzi, które skutecznie i systemowo
zwalczyłyby to zjawisko.

Kampania skierowana jest do szerokiej opinii publicznej,
szkół- uczniów, nauczycieli i rodziców oraz instytucji związanej ze
szkolnictwem. Jest realizowana etapowo. Pierwszy etap opierał się na kampanii
medialnej przedstawiającej problem agresji i przemocy w szkołach- zakończył się
on ogłoszeniem Kodeksu „ Szkoły bez Przemocy”, który zawiera standardy, jakie
powinna spełniać i jakimi powinna kierować się szkoła działająca na rzecz
ograniczenia przemocy na swoimi terenie.

Warunkiem przystąpienie do kampanii było zobowiązanie się do
przestrzegania zasad „ Kodeksu
Szkoły bez Przemocy” oraz deklarację podejmowania konkretnych działań
zapobiegających agresji. Szkoły biorące udział w kampanii otrzymają tytuł „
szkoły uczestniczącej w kampanii Szkoły bez Przemocy” oraz będą wspierane
doradztwem oraz odpowiednimi warsztatami i szkoleniami.

Szkoła jest wspólnotą uczniów, nauczycieli i rodziców. Bez współpracy
tych trzech ogniw nie można osiągnąć żadnych 
stawianych sobie celów. Ważna jest edukacja n.t. agresji i przemocy, a osoby
potrzebujące pomocy powinny ją otrzymywać. Muszą zatem istnieć jasne, wspólne
dla wszystkich zasady i reguły, procedury interwencji w sytuacjach kryzysowych.

Dużo mówi się o problemie przemocy w szkołach i poza nią,
jednak nie wszyscy do końca zdajemy sobie sprawę czym jest złość, agresja,
jakie zachowania są już zachowaniami agresywnymi.

Złość to uczucie, które pojawia się najczęściej w sytuacji,
w której napotykamy na przeszkodę w osiągnięciu ważnego dla nas celu.
Złoszczenie się nie jest samo w sobie ani złe, ani dobre- złość przeżywamy
wszyscy, nie mamy wpływu na jej pojawienie się. Mamy natomiast wpływ na naszą
reakcję, na to, co robimy, gdy czujemy złość.

Agresję definiuje się jako świadome, zamierzone działanie
mające na celu wyrządzenie komuś krzywdy. Jest często sposobem wyrażania
złości, w szczególnych przypadkach może przerodzić się w przemoc- która jest
wykorzystywaniem swojej przewagi na drugim człowiekiem ( fizycznej,
emocjonalnej, społecznej, duchowej). Mamy z nią do czynienia wówczas, gdy osoba
słabsza (ofiara) poddawana jest przez dłuższy czas negatywnym działaniom osoby
lub grupy osób silniejszych (sprawcy).

Dla wielu osób przemoc kojarzy się z biciem, popychaniem czy
uderzaniem- tylko z
przemocą fizyczną, jednak nie jest to do końca prawda.

Trudno nam się często przyznać do tego, że ktoś nas
przezywa, opowiada „ niestworzone” historie innym na nasz temat, wyśmiewa się z
nas za „ naszymi plecami”- jest nam z tego powodu przykro, jednak często
przechodzimy „nad tym” do porządku dziennego. Jak trudno powiedzieć nam głośno

„nie, nie zgadzam się!”… Jak często nie reagujemy na krzywdę wyrządzaną
człowiekowi stojącemu obok nas, bo przecież to nie nasza sprawa…Nas nie
dotyczy…

Przezywanie, opowiadanie innym nieprawdziwych historii na
nasz temat, ośmieszanie, kradzież, obraźliwe sms-y lub telefony itp. to
przemoc.

Agresorzy doskonale wiedzą, w jaki sposób zranić, więc
atakują każdą sferę  osoby: wygląd- naszą
wagę, kolor oczu czy sposób ubierania się; 
wielu sprawcom „ przeszkadza” to, że 

ktoś się dobrze uczy, że ma/nie ma pieniędzy, że jest się osobą
popularną, że wyznaje  taką a nie inną
religię, że nosi okulary, że ma wadę wymowy czy choruje. Każdy powód do ataku
jest dobry… Nikt nie ma prawa nas prześladować, każdemu z nas należy się
szacunek.

Człowiek jako istota społeczna nie żyje w „próżni”. Wokół
znajduje się mnóstwo życzliwych i wrażliwych na ludzką krzywdę ludzi, którzy
zawsze przyjdą z pomocą w sytuacji „ podbramkowej”. Ważne
jest aby nie milczeć, żeby powiedzieć o swoim problemie osobie zaufanej- przyjacielowi,
rodzinie, czy zaufanemu nauczycielowi. Prześladowanie samo „ nie minie” jeśli
inni nie mają świadomości jego istnienia…Nie jest to proste- często ludzie
boją się o tym mówić lub też ogarnia ich wstyd. Jeżeli ogromnym wyzwaniem jest
rozmowa „w cztery oczy”-
wyjściem jest „przelanie” swoich odczuć na kartkę papieru- ważny jest cel:
przekazanie informacji innym o zagrożeniu.

Każdy ma prawo do poczucia bezpieczeństwa, więc jeśli
człowiek czuje się atakowany musi o tym mówić. W szkole zawsze znajdzie się
jakiś zaufany nauczyciel, wychowawca, czy pedagog, psycholog, który pomoże
znaleźć wyjście z danej sytuacji i zareaguje w odpowiedni sposób.

 Sprawcy przemocy
najczęściej działają bez świadków i dlatego też przez długi czas potrafią
unikać konsekwencji. Ważna jest nasza postawa i szybkość działania. Bicie to
napaść- więc nie powinniśmy  obawiać się
prosić o pomoc innych postronnych ludzi. Gdy ktoś zachowuje się wobec nas w
sposób nieodpowiedni powinniśmy  głośno i
wyraźnie zgłaszać swój sprzeciw, dezaprobatę.

Prześladowanie i dokuczanie może dotyczyć każdego,
niezależnie od wyglądu, umiejętności czy zdolności. Konsekwencje przemocy
ponoszą wszyscy uczestnicy takich sytuacji: ofiary przeżywają trudne emocje- poczucie
poniżenia i upokorzenia, wstyd, lęk, rozpacz; często mają doświadczenia
bagatelizowania ich problemu ze strony dorosłych,. „ Kozioł ofiarny” jest
przekonany, że wina tkwi w nim samym. A sprawcy przemocy- mając „ ciche
przyzwolenie” społeczności utrwalają sposób zachowania wobec innych ofiar, mają
poczucie bezkarności i skłonność do zachowań aspołecznych. A jak rysuje się
obraz świadka wydarzeń agresywnych? Ci, którzy nie potrafili się przeciwstawić
skutecznie działaniom sprawców latami przechowują poczucie winy,
niezadowolenie, uczą się bierności, nie reagują w trudnych sytuacjach.

To od nas zależy jak wyglądają relacje międzyludzkie.
Zrozumienie, wrażliwość na drugiego człowieka i wspólne działanie pozwolą nam
zwalczać przemoc nie tylko w szkole, ale i w całym społeczeństwie.

Kodeks szkoły bez przemocy:

1. Szkoła jest wspólnotą.
Szkoła
dąży do stworzenia wspólnoty wszystkich nauczycieli, uczniów, ich rodziców oraz
pracowników niepedagogicznych szkoły, opartej o jasny i przejrzysty system
norm.

2. Wszyscy się szanujemy.
Wspólnota
szkolna buduje klimat bezpieczeństwa, szacunku, otwartego dialogu i
porozumienia pomiędzy nauczycielami, pracownikami szkoły, uczniami i rodzicami.
Wszyscy uczestnicy społeczności szkolnej szanują siebie nawzajem i nie
zachowują się wobec siebie agresywnie.

3. Wspólnie działamy przeciw przemocy.
W
szkole działa system przeciwdziałania przemocy, który jasno określa:
obowiązujące normy, procedury działania i współpracy wszystkich
zainteresowanych w zakresie rozwiązywania konfliktów oraz reagowania wobec
przejawów agresji i przemocy. Jego zasady obowiązują wszystkich uczestników
społeczności szkolnej: nauczycieli, uczniów, pracowników niepedagogicznych oraz
wszystkie osoby znajdujące się na terenie szkoły.

4. Niczego nie ukrywamy.
Szkoła
prowadzi regularną diagnozę problemu przemocy w szkole, a efekty działania
systemu przeciwdziałania przemocy podlegają monitoringowi oraz ewaluacji.

5. Zawsze reagujemy.
Szkoła
reaguje na każdy przejaw agresji i przemocy oraz zapewnia długofalową,
odpowiednią pomoc zarówno ofiarom, jak i sprawcom przemocy.

6. Nauczyciel nie jest sam.
Szkoła
podejmuje działania, by nauczyciele mieli odpowiednią wiedzę i umiejętności z
zakresu rozwiązywania konfliktów i radzenia sobie z przejawami agresji i przemocy.

7. Uczniowie wiedzą, jak działać.
Szkoła
organizuje uczniom regularne zajęcia profilaktyczne z zakresu umiejętności
psychologicznych i społecznych, oraz radzenia sobie z agresją i przemocą.

8. Rodzice są z nami.
Aby
przeciwdziałać przemocy szkoła współpracuje z rodzicami włączając ich do
tworzenia systemu przeciwdziałania przemocy i obejmując działaniami
edukacyjnymi.

9. Mamy sojuszników.
Szkoła
współpracuje ze środowiskiem pozaszkolnym przy podejmowaniu działań
profilaktycznych i interwencyjnych dotyczących agresji i przemocy, gdy potrzeby
przekraczają możliwości lub kompetencje szkoły.

10. Nagradzamy dobre przykłady.
Szkoła
promuje wzorce zachowań oparte na poszanowaniu godności każdego człowieka.