Zapraszamy na naszą nową stronę - http://3liceum.edu.pl
______________________________________________________________________________________________________________
05 maj 2009 Poezja jako scalanie ludzkiego świata – Waldemar Smaszcz w III LO

30 kwietnia 2009 r. w III LO gościliśmy krytyka literackiego Waldemara Smaszcza oraz dyrektora Galerii im. Sleńdzińskich w Białymstoku – Mariusza Kostro. W ramach obchodów Roku Wiesława Kazaneckiego w czytelni szkolnej odbył się odczyt Waldemara Smaszcza pt. Poezja jako scalanie ludzkiego świata. O Wiesławie Kozaneckim w dwadzieścia lat po jego śmierci. Wiersze poety recytowała uczennica kl. I a – Natalia Kondratiuk-Świerubska.
Wiesław Kazanecki urodził się 10 stycznia 1939 roku w Białymstoku. Poeta, prozaik, publicysta. Debiutował w 1959 r. Publikował m.in. na łamach Kameny, Kontrastów i Poezji. Należał do najbardziej charakterystycznych postaci Białegostoku. Zawsze zauważalny, choćby poprzez bardzo wysoką, dwumetrową sylwetkę. Nie mógł ukryć się w tłumie, co w połączeniu z ogromną otwartością, serdecznym uśmiechem czyniło z niego kogoś jedynego w swoim rodzaju, przyjaznego ludziom i światu. Jego pierwsza książka „Kamień na kamieniu” (1964) przypadła na czasy tzw. polskiej małej stabilizacji. Prawdziwym sukcesem poety okazał się jednak dopiero wydany w 1969 roku tomik „Portret z nagonką”. Krytycy pisali wówczas, że jego wiersze były „świadectwem zmagania się współczesnego poety z zachłanną rzeczywistością, która dawno utraciła swój wymiar etyczny”. Wydano także: „Pejzaże sumienne” (1974), „Cały czas w orszaku” (1978), „Stwórca i kat” (1982), „Śmierć uśmiechu Giocondy” (1983), „Koniec epoki barbarzyńców” (1986 – na prawach rękopisu, 2000), „Na powódź i na wiatr” (1986).
Pośmiertnie zaś ukazały się m.in. jego „List na srebrne wesele” (1989), „Wiersze ostatnie” (1991), „Wiersze” (1994), „Listy Wiesława Kazaneckiego do Wilhelma Przeczka” (2000), „Oswoić szczura w Berlinie Zachodnim (zapiski 14 dni października 1987 roku)” (2001).
Zmarł 1 lutego 1989 roku.